The future belongs to those who prepare for it. - Ralph Waldo Emerson (1803 - 1882)

Waarom cryonics?

Cryonics - een wetenschappelijk experiment voor extreme levensverlenging.

'What was that?'
'That was your life, mate.'
'Oh, that was quick. Do I get another?'
'Sorry mate, that was it!'
''Basil Fawlty''

Dit citaat, gevonden op de website van Slow Life, is bedoeld om mensen aan te moedigen het beste uit hun leven te halen. Het leven is tenslotte tijdelijk en je leeft maar één keer. Zegt men.

Misschien is er wel een tweede kans. Sinds veertig jaar is er een interessant wetenschappelijk experiment aan de gang: Cryogene Suspensie. Bij Cryogene Suspensie of "Cryonics” worden mensen na hun dood ingevroren in vloeibaar stikstof (-196° C) zodat hun lichaam in principe onbeperkt behouden blijft. De achterliggende hoop is dat in de toekomst de wetenschap zich ver genoeg zal ontwikkelen om de patient te kunnen genezen van de ziekte waaraan hij/zij is overleden (inclusief ouderdom) en de beschadigingen als gevolg van het invriezen zelf ongedaan te maken.

Met nadruk wijs ik erop dat cryonisten zich er van bewust zijn dat cryonics een experiment is; d.w.z. dat er geen garanties zijn dat het zal lukken. Cryonisten beschouwen hun deelname aan het experiment als een rationele gok: aangezien het gebaseerd is op wetenschappelijke principes is het waarschijnliker dat het lukt dan bij het geloof in een hiernamaals, bijvoorbeeld de hemel of reïncarnatie. Als Cryonics niet werkt blijf je dood, net als wanneer je je na je dood laat begraven of cremeren. Ook cryonisten proberen dus het beste uit hun leven te halen.


Beavis en Butthead: "Cryonics is Cool" ''Ontwerp van de Nederlandse cryonist Henri Kluytmans voor Transvision 98, de eerste bijeenkomst van Europese transhumanisten.''^

Cryonics is nog altijd pionierswerk: het vraagt investeringen. Maar, in tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, investeringen die vrijwel iedereen zich kan veroorloven. Daarover meer op een andere plaats.

Mensen die serieus in cryonisme geïnteresseerd zijn en een contract hebben om na hun dood te worden ingevroren noemt men “cryonisten”. Mensen die inmiddels zijn ingevroren (op dit moment ca 150) noemt men in de oudere literatuur ludiek "cryonauten"; de cryonics service providers spreken liever van "patienten". Er zijn in Nederland op dit moment zo’n 7 actieve cryonisten, daarvan ben ik er één. De Nederlandse cryonisten zijn verenigd in de Dutch Cryonics Organisation, de DCO.

Er is heel wat over cryonisme op het Web te vinden, maar voornamelijk in het Engels en toegesneden op de Amerikaanse situatie. Ik heb deze website gemaakt om informatie in het Nederlands te geven over cryonisme en mensen die vanuit Nederland zelf een suspensie contract willen afsluiten eventueel de weg te wijzen. Op deze website zal ik de woorden "cryonisme", "suspensie" en het Engelse “cryonics” door elkaar gebruiken.

Robert Ettinger 90 jaar!


Robert Ettinger, min of meer de uitvinder van cryogene suspensie is vandaag 90 geworden. Ettinger schreef het boek "The Prospect of Immortality" - in het Nederlands vertaald als "De Diepvriesmens". Dit boek bracht de cryonics beweging op gang en Ettinger wordt daarom beschouwd als de "vader" van het cryonisme, maar zegt zelf met gepaste humor (die een negentigjarige jong houdt) dat hij liever de "kleinzoon" zou zijn.

Ondanks zijn hoge leeftijd is Ettinger nog altijd zeer actief binnen de cryonisten gemeenschap; op Cryonet is nog geregeld een interessante bijdrage van hem te lezen.

Een persoonlijk verhaal over Ettinger lijkt mij hier op zijn plaats.

In 2000 was ikzelf bezig met het afsluiten van een cryonics contract. Ik wilde dat graag bij Alcor doen, maar dat viel niet mee. Alcor werd toen geleid door Fred en Linda Chamberlain en die wilden liever geen Europese cryonisten. Ik werd dus niet echt afgepoeierd, maar uit de traag verlopende e-mailwisseling, van de kant van Linda Chamberlain hoofdzakelijk bestaande uit ingeplakte stukjes standaardtekst, bleek toch wel dat de door Alcor opgeworpen hindernissen niet overkomelijk waren en vooral dat dat wat Alcor betreft ook zo moest blijven.

Na een half jaar vergeefs op een gesloten deur te hebben staan bonzen, schreef ik een e-mail aan Robert Ettinger van het Cryonics Institute. Binnen 24 uur had ik antwoord, waarin Ettinger mij precies uitlegde welke problemen ik in Nederland zou moeten overwinnen om mijn contract rond te krijgen. Uiteraard moest ik die problemen zelf oplossen, maar er werd mij in ieder geval de weg gewezen. In februari 2001 kwam mijn contract rond en in september van dat jaar ook de financiering, zodat het contract nu definitief was.

Na mij konden vele andere Europese cryonisten hun contract snel rondbreien. Inmiddels is bij Alcor een andere leiding aan het bewind en is ook daar de deur weer open voor Europeanen. De keuze voor Alcor of het Cryonics Institute is er nu een van voorkeur voor het invriesprotocol (bij Alcor meer high-tech) en eventueel financiele middelen (bij Alcor ca 5x zo duur).

Ik feliciteer Robert Ettinger hierbij graag met zijn 90ste verjaardag en bedank hem voor alles wat hij voor de cryonics-beweging als geheel en voor mij persoonlijk betekend heeft.

Best Slogans

Het zijn de slogans van Ben Best, directeur van het Cryonics Institute, niet die van mij. Eigenlijk zijn ze ook niet van hem, maar hij heeft ze in de loop der jaren verzameld als er op Cryonet weer eens een discussie ontstond over wervende teksten voor cryonisten. Een soort "The Very Best of...", dus.

Zelf maak ik niet graag reclame voor cryonics. Waarom zou ik? Deze website is er om je te informeren en op de hoogte te houden en mijn mailbox staat open voor serieus geïnteresseerden: alleen als je er zelf iets in ziet wil ik je verder helpen. Maar deze slogans inplakken is naturlijk niet zo'n moeite. Lees en Denk!

Coldly Going Where Few Have Gone Before
Cryonicists make Better Lovers, We last a Really Long Time
Why die when you can vitrify?
Those who love life will not settle for death
Break on through to the other side
What is the point of life if it ends in death?
There's nothing like a good ice-bath!
Because hell is too crowded
Life is more fun than death
Say "No!" to Death, say "Yes!" to Life
Say "Never!" to Death, say "Forever!" to Life
Defying Death; A Rational Try
A scientific view of life and death
Dead? We can help!
Say "No!" to Death
Say "Never!" to Death
Say "Wait!" to Death
Many are called, but few are frozen
Many are cold, but few are frozen
Aging and death are the root of all evil
I'll live forever or die trying!
Cryono ergo ego: I choose cryonics, therefore I will be
For Life, Liberty and the Pursuit of Happiness
You're a Popsicle till you Recycle
Time travel to the future?
Just say no to smoking
See you at Milliway's
Because hell is too hot
Learn & Live
Chicks dig a hard body!
Life is cool
Why should happiness end?
Why should love die?
Time enough for love
Cryonics is Way Cool
Keep your cool
Never say die
Your fun has just begun
Death is no fun
Vitrify, Wait, Reanimate
Freeze, Wait, Reanimate
Fight for your life!
Live it up!
Pop when you Drop
A second chance in life
Boundless life
Forever young
The future generation
More life
I'll be back
Just Chillin'
Chill Out
Time enough later
You only live twice
Choose life
Life is Precious, Get Cryonics
Life is short...NOT!
Live!
Got Cryonics?
Do The Time Warp...With Cryonics!
Cryonics offers more life
Cryonics is death defying
Cryonicists have bigger popsicles
Cryonicists stay harder longer
Cryonicists have the best dewars
Cryonics is cool
Chill out with cryonics

De verveling van de onsterfelijkheid

Aschwin de Wolf schrijft op zijn voortreffelijke "Depressed Metabolism"-blog een artikel over de bewering van Bernard Williams in "The Makropulos Case: Reflections on the Tedium of Immortality” dat eeuwig leven uiteindelijk verdomd saai moet zijn.

In zijn betoog tegen Willimas citeert Aschwin Transhumanist Max More:

“There is no guarantee of being engaged with life, but ennui has to do with laziness rather than the availability of too much time.”

Je krijgt het niet cadeau

Het volgende leerzame grapje hoorde ik tijdens Transvision 98 van de Engelse cryonist Garreth Smyth.

Een gelovig man wilde graag eens de hoofdprijs in de staatsloterij winnen. Hij bad geregeld tot God om een beetje geluk in zijn leven, maar nooit won hij eens een keer.

Uiteindelijk besloot hij toen er weer eens een vette prijs in de pot zat zeer vurig te bidden.

Syndicate content