The future belongs to those who prepare for it. - Ralph Waldo Emerson (1803 - 1882)

Waarom cryonics?

Cryonics - een wetenschappelijk experiment voor extreme levensverlenging.

'What was that?'
'That was your life, mate.'
'Oh, that was quick. Do I get another?'
'Sorry mate, that was it!'
''Basil Fawlty''

Dit citaat, gevonden op de website van Slow Life, is bedoeld om mensen aan te moedigen het beste uit hun leven te halen. Het leven is tenslotte tijdelijk en je leeft maar één keer. Zegt men.

Misschien is er wel een tweede kans. Sinds veertig jaar is er een interessant wetenschappelijk experiment aan de gang: Cryogene Suspensie. Bij Cryogene Suspensie of "Cryonics” worden mensen na hun dood ingevroren in vloeibaar stikstof (-196° C) zodat hun lichaam in principe onbeperkt behouden blijft. De achterliggende hoop is dat in de toekomst de wetenschap zich ver genoeg zal ontwikkelen om de patient te kunnen genezen van de ziekte waaraan hij/zij is overleden (inclusief ouderdom) en de beschadigingen als gevolg van het invriezen zelf ongedaan te maken.

Met nadruk wijs ik erop dat cryonisten zich er van bewust zijn dat cryonics een experiment is; d.w.z. dat er geen garanties zijn dat het zal lukken. Cryonisten beschouwen hun deelname aan het experiment als een rationele gok: aangezien het gebaseerd is op wetenschappelijke principes is het waarschijnliker dat het lukt dan bij het geloof in een hiernamaals, bijvoorbeeld de hemel of reïncarnatie. Als Cryonics niet werkt blijf je dood, net als wanneer je je na je dood laat begraven of cremeren. Ook cryonisten proberen dus het beste uit hun leven te halen.


Beavis en Butthead: "Cryonics is Cool" ''Ontwerp van de Nederlandse cryonist Henri Kluytmans voor Transvision 98, de eerste bijeenkomst van Europese transhumanisten.''^

Cryonics is nog altijd pionierswerk: het vraagt investeringen. Maar, in tegenstelling tot wat algemeen gedacht wordt, investeringen die vrijwel iedereen zich kan veroorloven. Daarover meer op een andere plaats.

Mensen die serieus in cryonisme geïnteresseerd zijn en een contract hebben om na hun dood te worden ingevroren noemt men “cryonisten”. Mensen die inmiddels zijn ingevroren (op dit moment ca 200) noemt men in de oudere literatuur ludiek "cryonauten"; de cryonics service providers spreken liever van "patienten". Er zijn in Nederland op dit moment zo’n 7 actieve cryonisten, daarvan ben ik er één. De Nederlandse cryonisten zijn verenigd in de Dutch Cryonics Organisation, de DCO.

Er is heel wat over cryonisme op het Web te vinden, maar voornamelijk in het Engels en toegesneden op de Amerikaanse situatie. Ik heb deze website gemaakt om informatie in het Nederlands te geven over cryonisme en mensen die vanuit Nederland zelf een suspensie contract willen afsluiten eventueel de weg te wijzen. Op deze website zal ik de woorden "cryonisme", "suspensie" en het Engelse “cryonics” door elkaar gebruiken.

We Will Live Again

We Will Live Again is een twaalf minuten durende documentaire over het Cryonics Institute, gemaakt in 2013 voor het Tribeca Film Festival.
Behalve een kijkje in de procedure van het in suspensie brengen van een patient, zie je ook Ben Best en Andy Zawacki aan het werk en, helemaal op het eind, Robert Ettinger.

The Last Generation to Die — a short film.

A Kickstarter project

Cryonics Could being frozen for resurrection work?

BBC One heeft op "Inside Out Yorkshire and Lincolnshire" een korte video-documentaire over Cryonics UK, de Britse organisatie van Cryonisten.
Toen ik, circa 1998, besloot dat cryonics misschien iets voor mij was, ben ik een paar keer naar Engeland geweest om bij deze groep, die toen nog Alcor UK heette, mee te draaien en mij te laten inspireren. Ik was daar van harte welkom!
Al na de eerste keer wist ik het zeker: dit wil ik ook. Ze hadden daar hun zaakjes toen al prima op een rijtje. En zoals uit deze video blijkt, komen ze nog steeds bij elkaar om te trainen voor de noodzakelijke eerste hulp. Bij de Dutch Cryonics Organisation zijn we helaas nog niet zo ver, al hebben we al een behoorlijk aantal zaken georganiseerd.
Maar ook de BBC verdient een compliment voor de evenwichtige documentaire, waarin in drie minuten toch een heleboel verteld wordt.

4 February 2013 Last updated at 03:12 GMT Help

Cryonics may look like science fiction but cryonicists believe that at some point in the future it will be possible to bring back people from the dead.
BBC Inside Out follows a group of people who are making plans to be frozen when they die.
Reporter Lucy Hester visits the Cryonics UK headquarters in Sheffield and finds out how preparations are being made for their future freezing.
When they die, participants in the project will be transported to the United States where they will be kept in cold storage.
It is a huge gamble because cryogenics is still medically unproven, and it could be up to a century before it is known if the process is successful.
Inside Out Yorkshire and Lincolnshire is broadcast on Monday, 4 February at 19:30 GMT and nationwide on the iPlayer for seven days thereafter.

Nogmaals Tijdschrift "Kijk" over cryonics.

In mijn vorige blogpost heb ik bericht over mijn onvrede met de titel van het artikel in de "Kijk" van augustus.

Gelukkig heeft de redactie gereageerd en voor wat hoort wat; als ik klaag, klaag ik, maar dan moet ik ook zo fair zijn ze hun recht op weerwoord te geven. Hieronder dus:

JPK 30 juni 2012 op 16:36

@George: Het woord ‘levend’ had inderdaad niet in de kop boven het artikel moeten staan, omdat het, zoals u zegt, niet van toepassing is op cryonisme zoals dat nu gebeurt. Helaas viel ons dit pas op toen het blad al bij de drukker lag, waardoor aanpassen niet meer mogelijk was. Onze excuses hiervoor; we zullen dit rechtzetten in de volgende editie van KIJK.


Excuses aanvaard :-)

Tijdschrift "Kijk" over cryonics

Populair-wetenschappelijk tijdschrift "Kijk" heeft deze maand een artikel over cryonics, waar o.a. ik voor ben geïnterviewd, naast Mike Darwin en Ralph Merkle.

Het is allang geen eer meer interviews te mogen geven aan de pers over cryonisme; het onderwerp is zo sensationeel - kennelijk - dat iedereen er wel iets over wil schrijven, tegelijk mag het ook niet te diep gaan. Daarom mijn FAQ,wie na lezing hiervan nog een vraag wil stellen die niet eerder gesteld is, is welkom.

Quest is inmiddels twee keer geweest, de eerste keer, alweer een aantal jaren geleden, was het resultaat niet best, maar daarna beterde het blad zijn leven en verscheen er een artikel dat begrijpelijk was, maar waarin geen onjuistheden stonden. En zo hoort het ook.

Ook bij "Kijk" heb ik natuurlijk gevraagd of ik het concept mocht doorlezen. Dat mocht. Journalist Hidde Tangelder stelde zich open op en was bereid de correcties toe te passen. Echter: de redactie besloot dat het artikel wat moest worden opgeleukt, dus kreeg ik een nieuwe versie aangeboden, of ik daarmee ook akkoord ging.

Nog een klein foutje eruit gehaald en het licht op groen.

Het artikel begon in de nieuwe versie overigens met de wervende vraag:

Wat als...
...mensen die zich laten invriezen weer bij bewustzijn komen?

Niet slecht, vond ik. Zo'n artikel wil je als niet-cryonist wel lezen.

De webversie van het artikel is echter ietsiepietsie anders:

Wat als… we mensen kunnen in- en ontvriezen?

Een kniesoor die daarop let.
Maar de gedrukte versie is heel anders:

Wat als… we mensen levend kunnen in- en ontvriezen?

Dat zou ik geen ietsiepietsie meer willen noemen. Ik heb dan ook commentaar ingediend bij het webartikel. De redactie moet dat op het moment dat ik dit schrijf nog goedkeuren, daarom voor de zekerheid hier nog een keertje dat commentaar, overigens wel ietsiepietsie hersteld van een paar in de haast gemaakte taalfautjes.

Aangezien ik degene ben die door Hidde Tangelder geïnterviewd is geworden en in het artikel aan het woord kom, vind ik dat ik wel iets mag zeggen. Zoals dat meestal gaat heb ik het concept voor publicatie doorgelezen en hier en daar nog wat technisch commentaar geleverd. Het laatste concept dat ik van Tangelder kreeg begint hetzelfde als deze web-versie, maar in het (gedrukte) blad is op magische wijze het woord “levend” in de titel gekropen. “Wat al we mensen *levend* kunnen in- en ontvriezen” staat er dan ietwat hijgerig, en ik zou er zeker bezwaar tegen gemaakt hebben als ik dat in het concept was tegengekomen. Cryonisme is een wetenschappelijk experiment, waarvan de haalbaarheid nog lang niet vaststaat – dat realiseren ook cryonisten zich – en het is dan ook volstrekt niet aan de orde om mensen levend in te vriezen. Dit gebeurt zo snel mogelijk na de dood. Het feit dat, als cryonisme in de (verre) toekomst een haalbare optie blijkt te zijn, hibernatie eventueel kan worden ingezet om interstellaire reizen mogelijk te maken doet hier niets aan af. Het is thans onwettelijk mensen levend in te vriezen en dat is dan ook niet wat cryonisten propageren. Ook al is “Kijk” een populair wetenschappelijk tijdschrift, het zou goed zijn als het blad zich bij de feiten zou houden; ook zonder leugens is cryonisme al sensationeel genoeg – zeker als het ook nog haalbaar zou blijken.

War on Aging

Sciencedebate.org heeft nu een forumvraag
"Should the United States fund a "War on Aging "?". Interessante vraag. Ik vraag me altijd af waar iedereen de tijd vandaan haalt op dit soort fora te posten - het leven is al zo kort - maar ik was toch wel blij dat John de Rivaz - gerenommeerd cryonist - dat wilde doen:

Isn't "immortalism" recycling education?
Instead of being pensioned off, individuals can work for maybe hundreds of years and save money until they have enough private means to chose what to do rather than be totally motivated by what produces the best salary.
There was a man on TV the other day who had a rare books business he was running from home via mail order over the Internet. He obviously enjoyed the work. He had previously been a lawyer, from which profession he had presumably saved capital to enable himself to make a modest living doing what he loved the most.
Unless someone's activities are totally "receptive", ie watching other people do something like playing with a ball or listening to people reciting a play, there is some wealth being created, even if only a little.

The Church of Cryopreservation.

In en tweedelig artikel in het online magazine van de Canadian Medical Association beschrijft Michael Monette cryonics.
Deel 1: Spending eternity in liquid nitrogen pdf.
Deel 2: The Church of Cryopreservation pdf
Natuurlijk de nodige kritische kanttekeningen:

“The probabilities are so low,” says Peter Mazur, a cryobiologist and research professor at the Department of Biochemistry and Cellular and Molecular Biology at the University of Tennessee in Knoxville. “You can’t prove maybe that they’re zero — that is to say that it can’t be done — but you can I think demonstrate that the probability of its being done is so extremely low that effectively it is zero.”
But “just because there’s nothing to rule out that it can be done doesn’t mean that it can be done,” Mazur adds. “If something becomes so improbable to do, I think you have to think of it in those terms and not just whether it’s an absolute yes it can be done or no it can’t be done.”
Others are even more skeptical.
“It’s just one of these diversions that raises false expectations,” says John Baust, lead professor and director of the Institute for Biomedical Technology at Binghamton University, State University of New York. “I think individuals who are contemplating participating in this practice need to recognize that they’re really buying a lottery ticket and the odds are not particularly good.”

Een lot, ja. Dat is wat je koopt, want als je je laat begraven of cremeren ben je zeker weg. Bovendien kun je negatief denken over de mogelijkheden zoals die er tot nu toe lijken te zijn, dat neemt niet weg dat het idee van suspensie goed is - hooguit is de procedure nog niet goed genoeg om de kansen reëel te maken: laten de wetenschappers zich dus inzetten om de invries- (of, mooier woord: suspensie-)procedure te verbeteren,zodat het wél werkt.
Een ander artikel dat deze week verscheen was "The evolution of Death". Het is eigenlijk een uittreksel uit het book "The Undead" van Dick Teresi. Onder meer legt dit boek uit dat het stoppen van het hart lange tijd gezien is als het moment waarop iemand dood is, maar inmiddels gelooft niemand dat meer: harten worden overal ter wereld stilgezet en weer op gang gebracht, soms zelfs in een ander lichaam. Hetzelfde zou kunnen gelden voor de hersenen, nu het criterium voor iemands dood.
Het is duidelijk dat wat vandaag onomkeerbaar lijkt, morgen omkeerbaar blijkt.

Working on infinity - een documentaire over onsterfelijkheid.

Documentair fotograaf Daan Paans werkt momenteel aan een project over onsterfelijkheid. Wetenschappelijke en minder wetenschappelijke theorieën krijgen daarbij de aandacht en daarin - in het wetenschappelijke gedeelte - speelt cryonisme een rol. Omdat ook ik indertijd benaderd ben (maar het verzoek heb afgewezen) weet ik dat hij inmiddels circa een jaar bezig is en de tussenstand van het project werd geëxposeerd in projectruimte Liefhertje + de Grote Witte Reus.
Maarten Keulemans van de Volkskrant besprak de expositie op 8 maart onder de titel "De dood is ook maar een mening". Uiteraard wordt toch altijd geprobeerd cryonisten een beetje in de hoek te zetten - waarom niets geks over het Aumisme, of andere occulte groeperingen waar toch ook foto's van te zien zijn?. Nee, het ietwat zeikerige zinnetje "(...)want gebruik in cryonicskringen vooral niet het woord dood" moet toch weer even suggereren dat cryonisten bang zouden zijn voor de dood of de dood zouden willen ontkennen. Cryonisten hebben echter vooral een andere definitie, of noem het grens, van de dood: je bent pas dood als je connectome, d.i. alle informatie die je identiteit bepaalt, onomkeerbaar verloren is gegaan.
TED-lezing Sebastian Seung: I am my connectome.

Maar verder was het artikel in de Volkskrant zo rijk gelardeerd met foto's van de expositie dat je er eigenlijk niet meer naar toe hoefde.
Toch gedaan, met mede-cryonist Henry Sturman, die wél heeft meegewerkt. Voor de geprojecteerde foto van de Cryostats in het Cryonics Institute lieten Henry en ik ons fotograferen.

Ooit zitten we daar wellicht in. Niet dat ik daar naar uitkijk: zoals cryonisten graag zeggen: ingevroren worden is het op één na slechtste wat je kan overkomen. Doodgaan is echter het allerslechtste wat je kan overkomen, dus de hoop is gevestigd op een zich snel genoeg voortschrijdende wetenschap die ons leven verlengt. Daarom ontbrak ook een foto van gerontoloog Aubrey de Grey niet in de expositieruimte.
Het project "Working on Infinity" is nog "Work in Progress", net zoals overigens de Cryonics-beweging dat is - we kunnen inmiddels invriezen, we kunnen nog niet ontvriezen, dat laten we aan toekomstige generaties over.
Ik kijk uit naar de definitieve publicatie - van beide projecten :-)

Symposium on Cryonics and Brain-Threatening Disorders

On Saturday July 7, 2012, the Institute for Evidence Based Cryonics and Cryonics Northwest will organize a symposium on cryonics and brain-threatening disorders in Portland, Oregon. The symposium will start at 09:00 am at the offices of Kaos Softwear. Entrance to the event is free.

This symposium is the first event of its kind in the history of cryonics and concerns one of the most important challenges facing aging cryonicists. Please register for the event on our Facebook page so we know how many attendees to expect.

The following speakers and presentations are confirmed and more speakers / activities may be added in the future:

    Chana de Wolf – Neurogenesis in the Adult Brain and Alzheimer’s Disease
    Aubrey de Grey, Ph.D. – Repairing the Aging Brain: The SENS Approach
    Ben Best – Drugs, Supplements, and other Treatments to Mitigate and Prevent Alzheimer’s Disease
    Mike Perry, Ph.D. – Early Detection of Alzheimer’s Disease: Some Recent Progress
    Max More, Ph.D. – Survival, Identity, and the Extended Mind

Meer informatie.

Syndicate content