FAQ

Ik krijg ontzettend vaak vragen van scholieren voor hun (profiel-)werkstuk en/of van journalisten voor hun tijdschriften en nog wat andere belangstellenden. En eigenlijk stelt iedereen steeds dezelfde vragen, dus ik heb besloten die vragen hier te bundelen. Ze zijn dus samengesteld uit eerdere e-mailcorrespondenties.
Je/U mag ze gewoon gebruiken, wel graag met bronvermelding - het zijn en blijven mijn antwoorden. Ook zou ik het waarderen als ik een berichtje krijg, eventueel met het blad waar het voor bestemd is.

Heb je vragen die wat verder gaan, dan kan dat natuurlijk altijd. Ik heb er geen behoefte aan een cryonist van je te maken, ik ben geen zendeling. Maar als je meer wilt weten - al dan niet uit (professionele) belangstelling - of ook een contract overweegt, maar met nog wat dilemma's zit, wijs ik je graag de weg.
Houd er overigens rekening mee dat ik je vragen vervolgens in deze FAQ verwerk.

    Hoe bent u voor het eerst met cryonisme in contact gekomen?
    Ik las voor het eerst over cryonisme toen ik 15 was (ben nu 52) in een artikel in de Panorama, waarin gesuggereerd werd dat J.F. Kennedy, toen net vermoord, zou zijn ingevroren. Zoals ik mij achteraf het artikel herinner kan het niet waar zijn zoals het beschreven is, maar dat was mijn eerste kennismaking. Later, zo rond 1972, las ik dat de NASA onderzoek deed naar de mogelijkheden van cryonisme voor interstellaire reizen. Dit onderzoek is vrij snel afgeblazen.
    Toen het internet opkwam was ik er redelijk snel bij. Natuurlijk ging ik het eerst zoeken (Google was er nog niet, wel Yahoo en Altavista) op de zaken die mij interesseren; al snel kwam ik het woord "Cryonics" tegen. Ik zocht op wat het betekende en dacht: "het bestaat dus echt".
    Waarom bent U cryonist?
    Waarom niet? Ik vind leven interessanter dan dood en levende mensen in het algemeen interessanter dan dode mensen. Een cryonist ziet overigens iemand pas als dood als de informatie in de hersenen die je identiteit bepaalt er niet meer is. Als je wordt ingevroren wordt eigenlijk de toestand van je hersenen zoals die op het moment van overlijden is, gestabiliseerd – vandaar het officiële woord “cryogene suspensie” (dat woord “invriezen” klopt eigenlijk niet meer exact, omdat de procedure inmiddels veranderd is). Dat betekent dat toekomstige technologie in principe in staat moet zijn je terug te halen. Het blijft natuurlijk een wetenschappelijk experiment, dat betekent dat er een kans is dat het niet lukt, maar je weet in ieder geval zeker dat de kans op terugkeer nul is als je begraven of gecremeerd wordt – daar kan geloof in een hiernamaals of in reïncarnatie niets aan doen. Als het experiment slaagt kan ik in de toekomst verder leven - dat perspectief staat me wel aan. Het alternatief - wegrotten of verbranden - lijkt me ook niet geweldig. Cryogene suspensie is een rationele gok – als je tenminste in leven zijn beter vindt dan dood zijn, wat ieder gezond mens zou moeten vinden, lijkt mij. Persoonlijk denk ik dat de kans op succes afhangt van hoe snel je na het intreden van de dood (zoals we die in het algemeen althans definiëren, want cryonisten hebben dus een andere definitie van “dood”) in suspensie wordt gebracht.
    Wat spreekt u aan aan het idee van Cryonisme?
    Dat, als het lukt, je langer kunt leven. Leven is beter dan dood. Dat vind ik tenminste en ik denk dat je dat hoort te vinden als je tenminste niet ziek bent. Wat mij ook aanspreekt is dat het idee achter cryonisme rationeel is; de kans dat het werkt is met ons beeld van hoe de natuur werkt te begrijpen - er is geen magie voor nodig om cryonics te laten werken; wel een geavanceerde technologie die we nog niet beheersen, maar daarvoor laat je je ook invriezen, tot die technologie in de toekomst wel beschikbaar komt.
    Er zijn natuurlijk mensen die geloven in een hiernamaals, een hemel of in re-incarnatie, maar daarvoor is een model van de natuur nodig dat op dit moment niet door waarnemingen wordt bevestigd, dus niet voldoet aan de wetenschappelijke methode. Maw, je kunt er wel in geloven, maar de kans dat het werkt is niet erg groot, itt cryonics.
    Wat heeft u doen besluiten om een invriescontract af te sluiten?
    Na bovenstaande ontdekking ben ik mij verder in het onderwerp gaan verdiepen. Twee zaken waren van doorslaggevend belang:
    1. het boek : "The First Immortal" van James Halperin. Een sciencefiction boek, dat zeer goed de mogelijkheden, onmogelijkheden en onzekerheden van cryonics beschrijft en zelfs een aantal problemen min of meer voorspelt, zoals het Ted Williamsschandaal. Het boek deed mij besluiten ook een cryonics contract af te sluiten.
    2. Een ontmoeting met Engelse cryonisten. In Eastbourne zat het centrum van wat toen nog Alcor UK heette. Ik ben daar drie keer heengeweest om te kijken en te praten; toen ik terugkwam na de eerste keer wist ik dat ik gelijk werk zou maken van het regelen van het contract, hetgeen toen, in het jaar 2000, niet eenvoudig was. Het heeft mij anderhalf jaar gekost om het allemaal uit te zoeken, want ik was min of meer de eerste in Nederland. Nu er een standaardprocedure ligt kun je het vrij snel rondkrijgen.
    Hoe reageert uw omgeving op dit besluit?
    Wisselend, maar in hoofdzaak is de reactie "echt weer iets voor jou". Hetgeen in feite ook zo is :-)
    Stel dat u wakker wordt, denkt u niet dat uw kwaliteit van leven sterk is gedaald aangezien uw lichaam is verouderd (u laat uzelf immers bevriezen nadat u een natuurlijke dood bent gestorven) en misschien zelfs beschadigd door het ontdooinginsproces?
    Het idee achter cryonics is juist dat de (medische) wetenschap zich zodanig zal ontwikkelen dat al dergelijke problemen (dus ook veroudering) vrij eenvoudig te verhelpen zullen zijn. ik heb nu tien jaar een contract en in die tien jaar is er al zoveel ontdekt dat ik er alle vertrouwen in heb dat die lijn zich zal doorzetten.
    Hoe lang verwacht u bevroren te blijven?
    Optimistische schatting: invriezen is helemaal niet nodig: de wetenschap ontwikkelt zich zo snel dat ik de dood een stap voor kan blijven en niet eens ingevroren hoef te worden omdat alle ziekten die ik ga krijgen op oudere leeftijd verholpen kunnen worden.
    Pessimistische schatting: 200 jaar. Overigens blijf je in principe als je ingevroren bent zeker 5000 jaar goed, maar als het zolang nodig is is er ergens iets fout gegaan met onze technologische ontwikkeling.
    Klopt het dat er zo'n tien mensen in Nederland zijn die een dergelijk contract hebben afgesloten?
    Datt kan, de Dutch Cryonics Organisation heeft 7 leden met een geldig contract (dwz dat ook de financiering volledig op orde is), maar volgens de opgave van het Cryonics Institute moeten er nog een paar zijn, die echter geen lid zijn van de DCO.
    Hebben deze mensen onderling contact met elkaar?
    Degenen die lid zijn van de DCO komen minstens één keer per jaar bij elkaar om te overleggen over het verbeteren van de eerstehulplijn; dat wat nodig is als een van ons plotseling komt te overlijden.
    Stel dat u overlijdt, zijn er in Nederland faciliteiten om u direct in te laten vriezen. Of moet u zich in Amerika vestigen?
    Ik kan in Nederland voorbereid worden maar het feitelijke invriezen en opslaan van het lichaam gebeurt in Amerika.
    Nu een zo'n contract heeft afgesloten, kijkt u anders tegen de dood aan dan voorheen?
    Niet echt: dood gaan lijkt me hoe dan ook geen goed idee. Stiekem hoop ik dat de medische wetenschap zich zo snel zal ontwikkelen dat ik de dood een stap voor kan blijven en dat invriezen dus niet nodig is. Maar ik beschouw cryonics als een rationele gok - als ik mij laat begraven of cremeren is er in ieder geval niets meer van mij over, dus ik grijp iedere kans op overleven aan.
    Heeft u een soort van codicil, zodat hulpinstanties kunnen zien wat er moet gebeuren?
    Ja. Ik heb een kettinkje om mijn hals en een briefje met instructies en telefoonnummers in mijn portemonnee.
    Stel dat u verongelukt (lichaam beschadigd), zijn er dan nog mogelijkheden tot invriezing?
    Mogelijkheden tot invriezen zijn er altijd, de vraag is hoe groot de kans is dat het zin heeft met het oog op ontvriezing. Het lichaam is overigens geen probleem, het gaat om de hersenen. Daarin zit tenslotte je identiteit opgeslagen.
    Zijn er artsen in Nederland die zich met deze experimentele wetenschap bezighouden?
    Voor zover ik weet in Nederland niet.
    Ik sprak onlangs met een neurowetenschapper, hij zei letterlijk dat cryonisme 'aperte onzin' is. De kans op overleven van hersenweefsel zonder doorbloeding is bij lage omgevingstemperatuur veel hoger, volgens hem. Wat vindt u van deze uitspraak?
    Ik ben geen neurowetenschapper. Ik weet ook niet in welke context uw neurowetenschapper dit gezegd heeft en of hij precies wist waar u het eigenlijk over had.
    Het is bekend dat mensen die slechts korte tijd "dood" zijn geweest, bijvoorbeeld door een hartstilstand, bij lage temperatuur een goede kans hebben gereanimeerd te worden. Het gaat hier echter om een tijdbestek van drie kwartier of iets langer, terwijl bij cryonics het over waarschijnlijk 200 jaar gaat. Een lage temperatuur is niet voldoende om het verval tegen te gaan gedurende zo'n lange tijd.
    Het is zeker dat bij "invriezen" de hersencellen beschadigen, de verwachting is dat moleculaire nanotechnologie in staat zal zijn dit tzt te repareren. Overigens wordt er onderzoek gedaan naar andere technieken dan invriezen, zoals vitrificatie. Het gaat hierbij om een andere vorm van stabilisatie dan door invriezen, maar door een soort verglazing. Hierbij treedt geen of aanzienlijk minder schade op aan de hersencellen (geen nanotechnologie nodig), maar moet er weer ontgift worden. In alle gevallen geldt: het invriezen (eigenlijk: de suspensie) kunnen we nu doen; het "ontvriezen" moeten we aan toekomstige generaties overlaten.
    Denkt U dat er meer cryonisten komen naarmate de techniek zich verder ontwikkelt?
    De techniek ontwikkelt zich, maar het gaat niet erg hard met de groei van het aantal cryonisten.
    Waarom wilt u eigenlijk verder leven na uw dood?
    Ik wil vooral graag blijven leven - is dat zo gek?. Leven is interessanter dan dood. Mensen die wel graag dood willen hebben kennelijk een eindeloos zwaar leven, of houden zichzelf voor de gek dat het "goed is om dood te gaan". Overigens is die wens niet ongewoon: religies maken daar gebruik van door hun belofte van eeuwig leven na de dood in de hemel of zoiets.
    Hoe lang verwacht u nog te leven nadat u ontwaakt?
    In principe zal er geen grens meer zijn.
    Vindt u dat alles dat kan ook mag?
    Dat is een vraag waarvan ik denk dat die je door een dominee is ingefluisterd. Vind jij dat, zolang ik niemand hinder met mijn plannen en ik er zelf voor betaal met geld dat ik zelf eerlijk bij elkaar verdiend heb, iemand het mij mag verbieden, alleen omdat hij/zij denkt dat "God" zoiets niet wil? (zonder eerst te bewijzen dat God bestaat en/of dat God - als hij bestaat - er überhaupt iets van vindt?
    Leven en laten leven; de wereld draait een stuk soepeler om haar as als we elkaar niet steeds de wet proberen voor te schrijven.
    Overigens durf ik te beweren dat als bewézen zou kunnen worden dat cryonics 100% kans van slagen heeft en/of dat langer leven in goede gezondheid in de toekomst mogelijk is, iedereen het zou willen.

©George Overmeire 2010