The future belongs to those who prepare for it. - Ralph Waldo Emerson (1803 - 1882)

CI in The Detroit News - twee artikelen en een video.

Uit een e-mail van Ben Best:

In September science writer Kim Kozlowski of
the DETROIT NEWS came to the Cryonics Institute
a couple of times, including during the Annual
General Meeting, to do a story on CI. After a
long wait she sent me an e-mail message telling
me that the story would be published some time
during the holidays when there was a dearth of
news. The story finally appeared today.

Merkwaardigerwijze zijn er twee artikelen
Cryonics founder says premise 'logical',
Cryonics believers aim to return from dead
en een video:
A tour of the Cryonics Institute in Clinton Township

Scientists isolate new antifreeze molecule in Alaska beetle

Via Institute of Arctic Biology

FAIRBANKS, Alaska-- -- Scientists have identified a novel antifreeze molecule in a freeze-tolerant Alaska beetle able to survive temperatures below minus 100 degrees Fahrenheit. Unlike all previously described biological antifreezes that contain protein, this new molecule, called xylomannan, has little or no protein. It is composed of a sugar and a fatty acid and may exist in new places within the cells of organisms.

Vitificatie-protocol voor Europeanen

Cryonisme voor Europeanen in het algemeen en Nederlanders in het bijzonder is niet eenvoudig, omdat het nu eenmaal niet mogelijk is gewoon in Nederland ingevroren te worden na je dood. We zijn dus vooralsnog op de Amerikanen aangewezen voor onze overwintering. Maar dan moet je natuurlijk wel bijtijds overgevlogen worden, om te voorkomen dat de tijd tussen overlijden en het eigenlijke invriezen zo lang duurt dat het geen zin meer heeft.
De nieuwe veiligheidsmaatregelen van de Amerikaanse regering en de gewoonte van ambtenaren om van vrijdagmiddag tot maandagochtend de tent te sluiten betekent dat je als cryonist beter niet na vrijdagmiddag 17.00 uur kunt overlijden.

Daarom heeft Ben Best, directeur van het Cryonics Institute, in zijn onvermoeibare ijver een stuk geschreven "Overseas Vitrification of Cryonics Patients".

Theatergroep Nizno speelt "Frost"

Muzikale mimevoorstelling over verlangen naar leven en overleven.

Ik werd gevraagd voor de première van dit stuk door NiznO op 23 november in het OUTheater een lezing te komen geven over Cryonics. Helaas is die avond mijn agenda al ingevuld en Groningen is ook niet echt naast de deur, maar het zou goed zijn geweest als ik wel had gekund. Al is het maar om toch een paar misverstanden uit de weg te ruimen.

Cryonisten zijn mensen die zich na hun dood laten invriezen in de hoop dat ze in de toekomst weer tot leven kunnen worden gewekt. Frost van theatergroep NiznO uit Assen gaat over een vader, die als hij hoort dat hij ernstig ziek is, besluit om zich met zijn hele gezin in de diepvries terug te trekken. Hij verwacht dat ze in de toekomst, als zijn ziekte te genezen is, verder kunnen gaan waar ze gebleven waren...

Aan de ene kant is het prachtig als een stuk met een dergelijk thema gespeeld wordt: het kan een discussie openen en dat is natuurlijk nuttig. Maar dan is het wel goed dat er geen verdachtmakingen bij zitten die niet van toepassing zijn en die het publiek op het verkeerde been kunnen zetten. Zo kun je je pas laten invriezen als je - naar de huidige normen - dood bent verklaard. Dat betekent dat je hele familie meenemen in de diepvries niet aan de orde is.

Ik hoop maar dat het publiek voor het spel komt en verder geen vragen stelt.

Cryonics Revival

Hoe zal het gaan als cryonisten in de - hopelijk niet al te verre - toekomst worden gereanimeerd? Ofwel ontwaken uit hun winterslaap?
Voorlopig denk ik daar maar niet te vaak aan; naast zorgen dat ik in ieder geval geniet van het leven dat ik nu, heb, zorg ik er vooral voor dat ik, als het zover is, zo goed mogelijk word ingevroren.

Een beetje fantaseren over hoe het zal zijn kan natuurlijk nooit kwaad, en daarom is er sciencefiction.

In Jason X, een scifi-film uit 2002, zit een mooie cryo reanimatie-scène. Dankzij Cryogirl, Amanda Blevins voor vrienden en intimi, is die scene nu via YouTube te bekijken. Haar eigen commentaar (via de Cryonics-Institute mailinglist)

Rowan is a cryonics research scientist that is accidentally frozen when a cryogenic suspension chamber ruptured in the year 2010. She is revived by research students 445 years later using nanobot technology. This is the best cryonics revival footage to date! I would like to dedicate it to Robert Ettinger because it is his vision that obviously inspired the technology used in this movie.

Hal Finney: Dying Outside

Het volgende bericht pikte ik op via het "Less Wrong - refining the art of human rationality"-blog.

A man goes in to see his doctor, and after some tests, the doctor says, "I'm sorry, but you have a fatal disease."
Man: "That's terrible! How long have I got?"
Doctor: "Ten."
Man: "Ten? What kind of answer is that? Ten months? Ten years? Ten what?"
The doctor looks at his watch. "Nine."

Een grapje doet het altijd goed om de aandacht te trekken, maar in dit geval is de rest van het bericht een stuk schokkender: Hal Finney, bekend transhumanist, laat weten dat bij hem ALS is geconstateerd, de ziekte die vooral bekend is omdat ook Stephen Hawkins het heeft:

Recently I received some bad medical news (although not as bad as in the joke). Unfortunately I have been diagnosed with a fatal disease, Amyotrophic Lateral Sclerosis or ALS, sometimes called Lou Gehrig's disease. ALS causes nerve damage, progressive muscle weakness and paralysis, and ultimately death. Patients lose the ability to talk, walk, move, eventually even to breathe, which is usually the end of life. This process generally takes about 2 to 5 years.

De ziekte heeft bij Hawkins in ieder geval zijn brein niet aangetast en dat is maar goed ook. Hoewel ik zeker niet graag met Hawkins zou willen ruilen, heeft zijn ziekte hem in ieder geval niet belemmerd op hoog niveau wetenschappelijk actief te blijven.
Hoewel ALS slecht nieuws is, hoef het dus niet per sé het definitieve einde te zijn:

Voor cryonisten - zoals Finney - is dat inderdaad ondenkbaar: er is geen hogere waarde dan het leven. Het slot van Finneys bericht getuigt dan ook van moed:

I hope that when the time comes, I will choose life. ALS kills only motor neurons, which carry signals to the muscles. The senses are intact. And most patients retain at least some vestige of control over a few muscles, which with modern technology can offer a surprisingly effective mode of communication. Stephen Hawking, the world's longest surviving ALS patient at over 40 years since diagnosis, is said to be able to type at ten words per minute by twitching a cheek muscle. I hope to be able to read, browse the net, and even participate in conversations by email and messaging. Voice synthesizers allow local communications, and I am making use of a free service for ALS patients which will create a synthetic model of my own natural voice, for future use. I may even still be able to write code, and my dream is to contribute to open source software projects even from within an immobile body. That will be a life very much worth living.

Er is een direct verband tussen zelfbeeld en de wil tot overleven.

There are three requisites for growth without bound, and only three: the will to remake oneself, the genius to survive and the strength to suffer - David Zindell: "The Broken God"

Hoe erg het ook is als je lichaam, of zelfs een bepaalde lichaamsfunctie, het niet meer doet, het lichaam is slechts het omhulsel, het heeft niets te maken met wie je werkelijk bent. Zolang je hersenen - je computer - nog functioneren en je nog kunt denken en communiceren, is het leven de moeite waard. Natuurlijk is er een zekere afkeer van "in leven gehouden worden door een machine". De overwegingen hiervoor zijn echter volkomen gevoelsmatig - alsof dood zijn zoveel beter is dan met je volle bewustzijn aan een beademingsapparaat liggen. En: de ontwikkelingen op het gebied van Biometric control interfaces en Brain-Computer Interfaces staan niet stil. Zie daarvoor de website van Melody Moore.

Gelukkig heeft Finney - als hij de moed toch mocht verliezen - zijn cryonics contract op zak.

Robert Ettinger 90 jaar!


Robert Ettinger, min of meer de uitvinder van cryogene suspensie is vandaag 90 geworden. Ettinger schreef het boek "The Prospect of Immortality" - in het Nederlands vertaald als "De Diepvriesmens". Dit boek bracht de cryonics beweging op gang en Ettinger wordt daarom beschouwd als de "vader" van het cryonisme, maar zegt zelf met gepaste humor (die een negentigjarige jong houdt) dat hij liever de "kleinzoon" zou zijn.

Ondanks zijn hoge leeftijd is Ettinger nog altijd zeer actief binnen de cryonisten gemeenschap; op Cryonet is nog geregeld een interessante bijdrage van hem te lezen.

Een persoonlijk verhaal over Ettinger lijkt mij hier op zijn plaats.

In 2000 was ikzelf bezig met het afsluiten van een cryonics contract. Ik wilde dat graag bij Alcor doen, maar dat viel niet mee. Alcor werd toen geleid door Fred en Linda Chamberlain en die wilden liever geen Europese cryonisten. Ik werd dus niet echt afgepoeierd, maar uit de traag verlopende e-mailwisseling, van de kant van Linda Chamberlain hoofdzakelijk bestaande uit ingeplakte stukjes standaardtekst, bleek toch wel dat de door Alcor opgeworpen hindernissen niet overkomelijk waren en vooral dat dat wat Alcor betreft ook zo moest blijven.

Na een half jaar vergeefs op een gesloten deur te hebben staan bonzen, schreef ik een e-mail aan Robert Ettinger van het Cryonics Institute. Binnen 24 uur had ik antwoord, waarin Ettinger mij precies uitlegde welke problemen ik in Nederland zou moeten overwinnen om mijn contract rond te krijgen. Uiteraard moest ik die problemen zelf oplossen, maar er werd mij in ieder geval de weg gewezen. In februari 2001 kwam mijn contract rond en in september van dat jaar ook de financiering, zodat het contract nu definitief was.

Na mij konden vele andere Europese cryonisten hun contract snel rondbreien. Inmiddels is bij Alcor een andere leiding aan het bewind en is ook daar de deur weer open voor Europeanen. De keuze voor Alcor of het Cryonics Institute is er nu een van voorkeur voor het invriesprotocol (bij Alcor meer high-tech) en eventueel financiele middelen (bij Alcor ca 5x zo duur).

Ik feliciteer Robert Ettinger hierbij graag met zijn 90ste verjaardag en bedank hem voor alles wat hij voor de cryonics-beweging als geheel en voor mij persoonlijk betekend heeft.

Best Slogans

Het zijn de slogans van Ben Best, directeur van het Cryonics Institute, niet die van mij. Eigenlijk zijn ze ook niet van hem, maar hij heeft ze in de loop der jaren verzameld als er op Cryonet weer eens een discussie ontstond over wervende teksten voor cryonisten. Een soort "The Very Best of...", dus.

Zelf maak ik niet graag reclame voor cryonics. Waarom zou ik? Deze website is er om je te informeren en op de hoogte te houden en mijn mailbox staat open voor serieus geïnteresseerden: alleen als je er zelf iets in ziet wil ik je verder helpen. Maar deze slogans inplakken is naturlijk niet zo'n moeite. Lees en Denk!

Coldly Going Where Few Have Gone Before
Cryonicists make Better Lovers, We last a Really Long Time
Why die when you can vitrify?
Those who love life will not settle for death
Break on through to the other side
What is the point of life if it ends in death?
There's nothing like a good ice-bath!
Because hell is too crowded
Life is more fun than death
Say "No!" to Death, say "Yes!" to Life
Say "Never!" to Death, say "Forever!" to Life
Defying Death; A Rational Try
A scientific view of life and death
Dead? We can help!
Say "No!" to Death
Say "Never!" to Death
Say "Wait!" to Death
Many are called, but few are frozen
Many are cold, but few are frozen
Aging and death are the root of all evil
I'll live forever or die trying!
Cryono ergo ego: I choose cryonics, therefore I will be
For Life, Liberty and the Pursuit of Happiness
You're a Popsicle till you Recycle
Time travel to the future?
Just say no to smoking
See you at Milliway's
Because hell is too hot
Learn & Live
Chicks dig a hard body!
Life is cool
Why should happiness end?
Why should love die?
Time enough for love
Cryonics is Way Cool
Keep your cool
Never say die
Your fun has just begun
Death is no fun
Vitrify, Wait, Reanimate
Freeze, Wait, Reanimate
Fight for your life!
Live it up!
Pop when you Drop
A second chance in life
Boundless life
Forever young
The future generation
More life
I'll be back
Just Chillin'
Chill Out
Time enough later
You only live twice
Choose life
Life is Precious, Get Cryonics
Life is short...NOT!
Live!
Got Cryonics?
Do The Time Warp...With Cryonics!
Cryonics offers more life
Cryonics is death defying
Cryonicists have bigger popsicles
Cryonicists stay harder longer
Cryonicists have the best dewars
Cryonics is cool
Chill out with cryonics

De verveling van de onsterfelijkheid

Aschwin de Wolf schrijft op zijn voortreffelijke "Depressed Metabolism"-blog een artikel over de bewering van Bernard Williams in "The Makropulos Case: Reflections on the Tedium of Immortality” dat eeuwig leven uiteindelijk verdomd saai moet zijn.

In zijn betoog tegen Willimas citeert Aschwin Transhumanist Max More:

“There is no guarantee of being engaged with life, but ennui has to do with laziness rather than the availability of too much time.”

Prachtig. Desondanks ben ik van mening dat cryonics niet per sé over onsterfelijkheid hoeft te gaan - de bottom-line is dat Cryonics over vrijheid gaat: de vrijheid om zelf te bepalen hoe lang je aan de speeltafel van The Game of Life blijft zitten. Het gaat over het recht te beslissen over je eigen leven en wanneer het tijd is om uit te stappen.

Voor mij betekent dat dat ik Williams het recht gun het na een jaar of tachtig voor gezien te houden. Ik hoop dat Williams mij het recht gunt nog een jaar of achthonderd rond te blijven kijken. Daarna zien we wel verder.

Je krijgt het niet cadeau

Het volgende leerzame grapje hoorde ik tijdens Transvision 98 van de Engelse cryonist Garreth Smyth.

Een gelovig man wilde graag eens de hoofdprijs in de staatsloterij winnen. Hij bad geregeld tot God om een beetje geluk in zijn leven, maar nooit won hij eens een keer.

Uiteindelijk besloot hij toen er weer eens een vette prijs in de pot zat zeer vurig te bidden.

Syndicate content